Ik ben Lindsay en al van jongs af gefascineerd door dieren.

In 1995 kreeg ik mijn eerste cavia's, 4 vrouwtjes, dachten we...

Enkele weken later bleken het 3 vrouwtjes en 1 mannetje te zijn, het resultaat kan je wel raden...

Voor ik het wist had ik een heuse caviastal, waarin ik regelmatig een nestje fokte, met respect en oog voor het welzijn van de dieren. 

In totaal heb ik dit zo'n 15 jaar gedaan.

Op een bepaald moment werden cavia's een echte hype.

En zoals dat met hypes gaat, gaan die ook weer over en werden er veel cavia's gedumpt.

Dat was het moment dat ik er genoeg van had en gestopt ben met fokken.

Tot op de dag van vandaag zijn er nog steeds cavia's in mijn leven.

De dieren die ik vandaag heb zijn allemaal opvangers die op de 1 of andere manier op mijn pad kwamen en een nieuwe thuis zochten.

 

Mijn konijnenverhaal begint in 2006.

Als kind wilde ik al konijnen, ze fascineerde me nog meer dan cavia's.

Maar ik kreeg ze niet van mijn ouders omdat ze volgens hen moeilijk te houden zijn.

De week dat ik het huis uit gegaan ben, is de week dat ik konijnen aangeschaft heb.

24u later kon ik 1 konijn al bij de buren gaan zoeken en moest ik mijn ouders gelijk geven. lol.

Jarenlang heb 1 koppeltje gehad.

Toen begon het te kriebelen om er bij te nemen en kwam ik er voor het eerst achter wat voor moeilijkheden koppelen met zich mee kan brengen.

Ik ging meer over ze leren en ik kwam er achter wat voor complexe dieren het zijn, waardoor mijn fascinatie alleen maar groter werd.

Ik las boeken, zat op internet uren achter info te zoeken, ik volgde workshops, volgde een opleiding konijnen trimmen, ging naar lezingen, ik bezocht het konijnencongres...

Kortom, mijn leven was 1 en al konijn.

 

In 2008 opende ik mijn trimsalon en begon ik in het Vogel- en Zoogdierenopvangcentrum als vrijwilliger, eerst enkel voor het trimmen van konijnen, later ging ik ook met andere dingen helpen.

En toen was het hek helemaal van de dam.

Geconfronteerd met al dat dierenleed, moest ik iets doen om te helpen.

Ik had op dat moment zelf nog maar 3 konijnen en behoorlijk veel ruimte, dus besloten we een konijnenopvang te openen "vzw KonijnenGeluk".

2 jaar heb ik dat met hart en ziel gedraaid, en ik heb er ont-zet-tend veel van geleerd, vooral door de vele koppelingen die ik gedaan heb, heb ik nog meer inzicht gekregen in het complexe gedrag van konijnen. 

 

Na 2 jaar heb ik door omstandigheden, met heel veel pijn in het hart, besloten om onze opvang voor onbepaalde tijd op pauze te zetten. 

(Momenteel verblijven er nog steeds opvangers bij ons, dus voor adopties kan je nog steeds terecht!)

Ondanks dat ik moest stoppen met het opvangen, is het "KonijnenGeluk" verhaal voor mij nog niet afgerond.

Door het opvangen heb ik een hele andere kant van konijnen houden leren kennen.

De problemen, de miserie en de ellende.

De gedragsproblemen, de vachtproblemen bij langharen, huisvestingsproblemen, mensen die met hun handen in het haar zitten omdat ze het niet meer weten...

Omdat ik me nog meer wil kunnen inzetten om konijnen en eigenaren te kunnen helpen, heb ik besloten om er mijn job van te maken.

En hier zijn we dan, mei 2022, klaar om de wereld op weg te helpen naar meer

KonijnenGeluk.